Richard de Mos
scheidt zich af van de PVV. Het voormalige Kamerlid stond niet op de kieslijst
van Wilders, maar mocht wel van de partijleider Haags raadslid blijven. Voor de
PVV. Na een paar goede nachten, vindt De Mos het wel goed. Hij gaat verder als
onafhankelijk raadslid.
Dit is niet
het eerste PVV-lid dat zich van de partij afscheidt. We kennen het verhaal van
Hero Brinkman, de twee andere dissidenten van vlak voor het verkiezingsreces,
diverse raads- en Provinciale Staten-leden.
Waar ligt dat
aan? Misschien komt het omdat de PVV een opkomende partij is geweest. Mensen
voor wie de politiek niets betekende, raakten in de ban van de charismatische
Limburger. Opeens sprak het parlement.
Maar na de
wittebroodsweken volgt de realiteitszin. Misschien viel het allemaal wel tegen.
De ego’s van al die individuen, die niet echt een gemeenschappelijke partij
vormen, botsen met elkaar. Teleurstelling alom, het is niet wat het leek.
Dat zit
natuurlijk in ons allemaal. We willen ons allemaal laten zien, ons belangrijk
voelen. Maar als je dat ten koste van een ander doet (bijvoorbeeld de islam),
of zonder goede samenwerking, tjah, dan raak je snel opgebrand.
